Wet van Moore

Moore’s law

Computers zijn de afgelopen jaren veel sneller geworden. De meesten van jullie kunnen zich vast nog wel hun eerste spelcomputer herinneren. Die van mij was een Nintendo 64. De eerste spelcomputer waar je daadwerkelijk 3D games op kon spelen. Een processor met een kloksnelheid van 93,75 MHz, 4 MB werkgeheugen en een grafische chip van 62,5 MHz. Inmiddels, 25 jaar verder, heeft de nieuwste PlayStation een processor met een kloksnelheid van 3,5 GHz per kern, ongeveer 37 keer zo snel.

De drijvende kracht achter deze vooruitgang is Moore’s law, vernoemd naar Gordon Moore. Moore was een van de oprichters van Intel, in die tijd nog een onbekend bedrijf dat zich bezighield met het maken van computerchips. In 1965 deed hij de observatie dat het aantal transistors dat men op een computerchip kan “proppen” (letterlijk zijn woorden) elke twee jaar verdubbelt. Vrij vertaald: de rekenkracht van computers verdubbelt elke twee jaar.

Moore’s law is oorspronkelijk een economische wet. De kosten per transistor nemen namelijk af bij elke extra transistor die je toevoegt. Er was volgens Moore dus een economische stimulans om extra transistors toe te voegen. De extra rekenkracht die het toevoegen van de transistors met zich meebracht was een positief bijproduct.

De wet van Moore is in de eerste plaats een beschrijving van wat er in de wereld van computerchips gebeurt. Maar daar stopt het mijns inziens niet. Ik zie Moore ook als drijfveer van innovatie. Doordat de wet de ontwikkeling van transistors zo nauwgezet verklaarde, werd het een self-fulfilling prophecy. Het voortbestaan van de wet werd voor chipmakers zo een doel op zich.

Een wereld waar iedereen een computer thuis heeft staan – dat is het utopische beeld dat Moore de samenleving voorschotelde. Omdat deze beloftes uit bleken te komen, begonnen steeds meer mensen in de wet van Moore te geloven. Overheden en bedrijven begonnen miljarden uit te geven om een manier te vinden om de transistors die in de computerchips zitten nog kleiner te maken. De toename in rekenkracht bracht ons nieuwe innovaties, welvaart en ongekende luxe. Mobiele telefoons, zelfrijdende auto’s, virtual reality en AI: stuk voor stuk voorbeelden van innovatie die versterkt zijn door de drijvende werking van Moore.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.